Meest recent
Brieven aan … over de kunst van het zwijgen
Zwijg dus vaker. Niet lang. Niet altijd. Maar bewust. En als iemand naast je begint te spreken voor hij goed en wel gekeken heeft, denk dan aan dat land der blinden, glimlach beleefd, en keer terug naar het werk.
G(ed)aan met die banaan
Het beroemde bananenschilderij “Comedian” van Maurizio Cattelan is opnieuw gestolen, dit keer opgegeten door een koper. De kunstwereld is in rouw, terwijl de politie een klacht indient. Elk kunstwerk wordt tevens regelmatig vervangen, wat leidt tot herhaaldelijke diefstal en kritische reflecties op de waarde van hedendaagse kunst.
You Don’t Live Here Anymore
Christopher Hartmann’s tentoonstelling “You Don’t Live Here Anymore” in GNYP Gallery Antwerpen belicht het thema afwezigheid en aanwezigheid door het gebruik van stof in zijn schilderijen. Zijn werk, gekenmerkt door geduld en technische precisie, nodigt de kijker uit om betekenis te geven aan wat er niet meer is, en herdefinieert de relatie tot kunst.
I am f…ed, criticus tussen woke en Trump
De tekst reflecteert op de rol van de criticus binnen een gepolariseerde samenleving, waar zowel rechts als links kunst en oordeel beheersen. De schrijver pleit voor een eerlijke benadering van kunst, zonder ideologische invloeden, en stelt dat de waarheid soms ongemakkelijk is. De criticus staat tussen twee opdringerige machines, vastbesloten om genuanceerd te blijven.
Geestgrond. Of: hoeveel verhalen passen er in één wandelrichting?
Antony Gormley benadrukt het belang van zelfontdekking in de kunstappreciatie. Een tentoonstelling, gecureerd door Carolyn Christov-Bakargiev, nodigt bezoekers uit om hun eigen verhalen te creëren tijdens het verkennen van zijn werken. De titel “Geestgrond” symboliseert de verbinding tussen materieel en spiritueel, waarbij elke bezoeker een unieke ervaring opdoet.
Wanneer de wind waait, waggelen ze
In de Kunsthal Rotterdam opent op 30 mei de tentoonstelling When the wind blows, met meer dan honderd heliumballonnen in de vorm van babypinguïns van kunstenaar Benedikte Bjerre. De werken reflecteren humor en serieuze thema’s zoals klimaatverandering en consumptie. Bjerre’s installatie vraagt om nadenken over onvoorspelbare klimaatveranderingen.
Eigenzinnig virtuoos in drie dimensies
Peter Rogiers creëert sculpturen die verwijzen naar populaire beeldcultuur, maar zich distantiëren van de werkelijkheid. Zijn werk is het resultaat van een mix van stripverhalen en modernisme, waardoor herkenbare beelden een eigen identiteit krijgen. Rogiers benadrukt dat kunst gelaagd moet zijn en een diepere betekenis kan hebben.
Noah Latif Lamp: Chemtrails bij Tommy Simoens Gallery Antwerpen
Noah Latif Lamp’s schilderkunst onderzoekt de betekenis van chemtrails en de perceptie ervan. Zijn doekjes, met subtiele streepjes op de lucht, nodigen uit tot contemplatie en onthullen hoe de betekenis van de hemel is verschoven. Lamp schildert niet alleen, maar legt ook de impact van onze waarneming bloot.
Currently Unavailable – Coppejans & Gert Junes Gallery
In het Philadelphia Museum of Art staat een beroemd urinoir, dat kunstuitingen uitdaagt. In de tentoonstelling “Currently Unavailable” worden absentie en afwezigheid nadrukkelijk belicht door geselecteerde werken die verwijzen naar grootmeesters. Dit dwingt bezoekers actief na te denken over kunst en betekenis, waardoor een nieuwe kijkervaring ontstaat.
Waarom Cézanne nooit subsidie zou hebben gekregen
Het ‘literaire genre’ van subsidieaanvragen is onderbelicht en veeleisend. Kunstenaars moeten hun visie vertalen naar beleidsrelevante projecten met meetbare resultaten. Dit proces vraagt creativiteit en wordt vaak gedreven door een paradox: het werk bestaat nog niet, maar moet al maatschappelijk noodzakelijk zijn. De bureaucratie bepaalt de waarde van kunst.
Crossing borders: Robert THE – Loving Vandalism
In Flanders, his name will mean nothing to most people. There is no gallery representing him in Brussels or Ghent, no survey article in a Dutch-language journal, no mention in the exhibition histories we know. And yet his work touches on a tradition that is not foreign here.
Wat verdwijnt voordat jij het ziet, maakt Mohritz Bergen zichtbaar.
De Archive Series van Mohritz Bergen onderzoekt hoe onze waarneming werkt als selectie binnen het brein. Bergen, die zijn alter ego creëerde om zijn creatieve proces te structureren, gebruikt een archief van beelden om herinneringen te verwerken als reconstructies. Zijn schilderijen belichamen deze processen en reflecteren eenheid tussen persoonlijk en universeel.
De vluchtroute als beeldtaal
Sheida Soleimani’s tentoonstelling Flyways onderzoekt thema’s van vlucht, herinnering en verhalen door middel van consensus ghostwriting. Haar werk, geïnspireerd door haar ouders’ vlucht uit Iran, verbindt kunst met persoonlijke geschiedenis en natuur. Ze benadrukt de noodzaak van voortdurende beweging in het leven, ongeacht de uitdagingen, met een sterke focus op vogels als symbolen van verhalen en overleving.
Rinus Van de Velde – Ik wil niet met mezelf samenvallen
Rinus Van de Velde’s A Fictional Autobiography II is een experimentele combinatie van beeld en tekst die de identiteit van de kunstenaar verbeeldt als een constant veranderend verhaal. Het boek is fragmentarisch, biedt geen chronologische biografie, maar onderzoekt de gelaagdheid van fictie en werkelijkheid binnen zijn artistieke praktijk.
De triatleet en de flaneur
Antwerp Art Weekend viert zijn twaalfde editie, maar de 88 locaties creëren druk en een gevoel van tekort. De flaneur, vrij en zonder schema, wordt gedwongen tot een haastige aanpak door apps en tijdsdruk. Deze overvloed aan kunst roept verdriet op: voor elke plek die je bezoekt, ontbreken er 87. De waarde van kunst ligt in het weigeren en genieten, niet in het maximaliseren van bezoeken.
Lagen die blijven
Ik zie vergankelijkheid, maar ik weet niet of ik dat zo wil verwoorden. Misschien moeten mensen dat ook niet op die manier zien. Maar dat is wel hoe ik kijk. Ik was me heel sterk bewust van al die beladen betekenissen – de decoratie, de dood, de schoonheid die al op weg is. En ik gaf er dan nog extra lagen aan. Dat is misschien waar mijn werk het eerlijkst is: onbewust.
Dreamtime: so near and yet so far
De tentoonstelling van Marc Schepers in Shoobil Gallery verkent de grens tussen waarneming en dromen, met werken die medische microfoto’s en propagandabeelden combineren. Het is een reflectie op geschiedenis en associatie, waarbij de gelaagdheid van beelden ruimte biedt voor confrontatie, net voor de galerie sluit.
De lege stoel in de Armory
TEFAF New York 2026 vindt plaats van 15 tot 19 mei, terwijl ik de voorkeur (moet geven / geeft aan het Antwerp Art Weekend.
De leugen die waarheid spreekt
De tentoonstelling “A Collection of Lies” van Roeland Tweelinckx in de Rik Rosseels Gallery onderzoekt de grens tussen werkelijkheid en illusie. Het werk roept vragen op over perceptie en vertrouwen in de zintuigen, waarbij de kunstenaar de kijker uitdaagt om te reflecteren op hun eigen interpretaties en verwachtingen van de kunst.
Blauw bloed
De tentoonstelling in het Stedelijk Museum Schiedam verkent het leven en werk van Yves Klein en zijn kunstenaarsfamilie. Het museum belicht de verbinding tussen hun Nederlandse wortels en hun artistieke bijdrage, waarbij de unieke relatie tussen vader Frits, moeder Marie en zoon Yves centraal staat. Rotraut, zijn weduwe, blijft een actieve schakel in hun nalatenschap.
De kunstpelgrim
De Biënnale in Venetië fungeert voor kunstpelgrims als een spirituele reis, vergelijkbaar met bedevaarten naar heilige plaatsen. Ze bereiden zich grondig voor, ervaren kunst als een intense beleving en keren thuis terug met verhalen, foto’s en herinneringen. Uiteindelijk is het één bijzondere werk dat hen raakt en betekenis geeft aan hun ervaring.
Waarom een echo nooit een kopie is: een mijmering bij Echoes in Fabric, Marble and Metal van Nick Ervinck
Nick Ervinck verkent in zijn tentoonstelling “Echoes in Fabric, Marble and Metal” de relatie tussen digitale vormen en materialen. Hij benadrukt de dynamiek tussen abstracte lijnen en de fysieke materie, waarbij elke materiaalkeuze een unieke interactie aangaat. Dit resulteert in sculpturen die de spanning tussen technologie en ambacht verkennen.
Brieven aan … over de paradox van de Biënnale
In deze brievenreeks spreekt de auteur tot een jonge kunstliefhebber, niet als leraar maar als medereiziger. Hij deelt gedachten over kunst, contact en reflectie. De gesloten toestand van het Nederlandse paviljoen tijdens de Biënnale van Venetië roept vragen op over kunst en onze bereidheid om dieper te kijken en confrontaties aan te gaan.
Release the Windhorses!
Een toevallige ontmoeting met Laura de Coninck op het terras van koffiebar NORMO in Antwerpen over haar werk voor Glasstress 2026 — een installatie van glazen zakdoekjes, een vlag van echte tranen en een gereconstrueerde traangeur als biologische oproep tot mededogen, gecureerd door Joanna de Vos en Adriano Berengo.