Er is te veel kunst. Gelukkig maar.

Er is te veel kunst. Gelukkig maar.

Er is te veel kunst. Te veel tentoonstellingen, te veel kunstenaars, te veel galeries, te veel kunstbeurzen. Op sommige avonden zijn er zoveel vernissages dat je bijna een verkeersplan nodig hebt om van de ene opening naar de andere te geraken. En als je er eentje...
Brieven aan … het laatste woord

Brieven aan … het laatste woord

In deze reeks richt ik me in briefvorm tot een denkbeeldige jonge kunstliefhebber. Niet als leermeester, maar als medereiziger die zijn verwondering en twijfel deelt. Wat volgt zijn geen lessen, wel persoonlijke mijmeringen, herinneringen en ontmoetingen met kunst. De...
Kijken naar wat je niet mag hebben

Kijken naar wat je niet mag hebben

Ik ga naar een vernissage waar niets meer te koop is. Alles hangt er al met een rood stipje, onzichtbaar maar voelbaar, zoals de eigendomstitel op een huis dat je net gemist hebt. Of zoals de laatste tafel in Zilte of Boury: je mag hem bewonderen, reserveren lukt niet...
Slapen als de zon

Slapen als de zon

Een impressie bij Dormir comme le soleil, Adrien Vescovi, Centre de la Vieille Charité, Marseille Ik zit in de schaduw van de bomen buiten de Vieille Charité, kombucha met vijgensmaak binnen handbereik, brochure opengeslagen op mijn schoot. In die houding, half...
An SeIen: ik ben gewoon te nieuwsgierig

An SeIen: ik ben gewoon te nieuwsgierig

An Selen doet het tegenovergestelde van de meeste kunstenaars: ze beweegt zich weg van haar materiaal, niet ernaartoe. Weg van alles wat kant en klaar is, weg van het potje glazuur in de winkel, weg van het comfort van twaalf jaar internationale projectontwikkeling...