Wie heeft de kunstenaar nog nodig?

Wie heeft de kunstenaar nog nodig?

Recent zag ik de film The Grand Budapest Hotel met een grote scheut nostalgie. Stel je voor. Er was een tijd dat je in een lift iemand kon tegenkomen die beroepshalve op een knop drukte. De liftbediende was geen overbodige luxe en evenmin iemand die daar toevallig...
Sean Crossley schildert politieke taal

Sean Crossley schildert politieke taal

Liberalisme is een term die harder werkt dan de meeste van zijn collega’s. Het ontstond in de Verlichting, die achttiende-eeuwse gewoonte om alles wat vast leek plotseling in twijfel te trekken, en kreeg zijn vorm in de negentiende eeuw, toen het als dominante...
Er is te veel kunst. Gelukkig maar.

Er is te veel kunst. Gelukkig maar.

Er is te veel kunst. Te veel tentoonstellingen, te veel kunstenaars, te veel galeries, te veel kunstbeurzen. Op sommige avonden zijn er zoveel vernissages dat je bijna een verkeersplan nodig hebt om van de ene opening naar de andere te geraken. En als je er eentje...
Brieven aan … het laatste woord

Brieven aan … het laatste woord

In deze reeks richt ik me in briefvorm tot een denkbeeldige jonge kunstliefhebber. Niet als leermeester, maar als medereiziger die zijn verwondering en twijfel deelt. Wat volgt zijn geen lessen, wel persoonlijke mijmeringen, herinneringen en ontmoetingen met kunst. De...
Kijken naar wat je niet mag hebben

Kijken naar wat je niet mag hebben

Ik ga naar een vernissage waar niets meer te koop is. Alles hangt er al met een rood stipje, onzichtbaar maar voelbaar, zoals de eigendomstitel op een huis dat je net gemist hebt. Of zoals de laatste tafel in Zilte of Boury: je mag hem bewonderen, reserveren lukt niet...