Meest recent
De schoonheid van vijf sterren
Kunstkritiek begint waar de meting ophoudt.
I slept on the roof
Twee beelden uit dat reisdagboek hangen hier in een ander formaat. Het ene toont de slaapkamer van O’Keeffe op Ghost Ranch, met het bed. Het andere toont de weg naar Ghost Ranch, met wolken die je alleen daar ziet en die zo overweldigend zijn dat je vreest dat ze op je hoofd vallen.
Vlees en fictie: BARBÉ speelt op twee borden tegelijk
Wat me raakt, meer nog dan het organische, is hoe ver Kothe die logica doortrekt tot buiten het lichaam. Keramikraster 1 is – zoals de titel reeds doet vermoeden – een rasterwerk van ongeglazuurde, keramische tegels, met sporen van oliepastel en siliconen, gevat in een ruwe, met de hand geknede rand.
Be My Guest IV (It’s in my nature) bij Coppejans Gallery in Antwerpen
Ik heb me voor deze impressie beperkt tot vier werken. Ik koos voor een (zwart) vierkant als ‘rode’ draad. Een andere bezoeker had evengoed vier heel andere kunnen kiezen, en had dan een heel andere tentoonstelling geschreven. Dat is precies het punt. Niemand controleert hier wat blijft hangen.
Wakker worden met Thucydides
Thucydides wist het al. De sterken doen wat ze kunnen, de zwakken ondergaan wat ze moeten. Die zin hangt nergens in een galerie. Hij zou er perfect passen. Naast de prijslijst.
W/LD W/ND, windvlaag op de campus
Benedicte Goesaert zocht een tentoonstellingsruimte en vond een voormalige universiteitscampus. Op de Rommelaerecampus in Gent, waar ooit bacteriologie en gerechtelijke geneeskunde werden gedoceerd, brengt ze tien kunstenaars samen onder de titel W/LD W/ND. De klinkers zijn al weggewaaid. De rest blijft staan.
Art Expo
I slept on the roof
Twee beelden uit dat reisdagboek hangen hier in een ander formaat. Het ene toont de slaapkamer van O’Keeffe op Ghost Ranch, met het bed. Het andere toont de weg naar Ghost Ranch, met wolken die je alleen daar ziet en die zo overweldigend zijn dat je vreest dat ze op je hoofd vallen.
Vlees en fictie: BARBÉ speelt op twee borden tegelijk
Wat me raakt, meer nog dan het organische, is hoe ver Kothe die logica doortrekt tot buiten het lichaam. Keramikraster 1 is – zoals de titel reeds doet vermoeden – een rasterwerk van ongeglazuurde, keramische tegels, met sporen van oliepastel en siliconen, gevat in een ruwe, met de hand geknede rand.
Be My Guest IV (It’s in my nature) bij Coppejans Gallery in Antwerpen
Ik heb me voor deze impressie beperkt tot vier werken. Ik koos voor een (zwart) vierkant als ‘rode’ draad. Een andere bezoeker had evengoed vier heel andere kunnen kiezen, en had dan een heel andere tentoonstelling geschreven. Dat is precies het punt. Niemand controleert hier wat blijft hangen.
Kunst en zichtbaarheid: samen verhogen we uw impact
Waarom zichtbaarheid essentieel is voor kunstenaars en galeries (en hoe ik kan helpen) In de hedendaagse kunstwereld is zichtbaar zijn geen luxe maar een noodzaak. Kunst mag dan wel spreken zonder woorden, het heeft een publiek nodig om echt tot leven te komen. Of u...
Artist
Koen Vanmechelen: hoop houdt me wakker
Ik geloof altijd in een heropstanding van de wereld. Echt waar. Ik geloof in evolutie. Maar we moeten het trachten te begrijpen en te voorkomen. En daarom is kunst zo belangrijk: in één en hetzelfde werk kun je de constructie en de destructie voelen. Als je dat kunt waarnemen, weet je toch wat je moet doen. Ik snap niet waarom dat niet beter bestudeerd wordt.
Revolutionary Road hangt in een galerie in Antwerpen
Johannes Ulrich Kubiak is een relatief onbekende kunstenaar, maar zijn werk, waaronder het indrukwekkende schilderij “Revolutionary Road,” roept diepere reflectie op over het leven en de dromen die we opgeven. Zijn tentoonstelling “Marginal Benefits” biedt een uitnodiging om het waarom van onze keuzes te overdenken en de subtiele complexiteit van zijn kunst te waarderen.
You Don’t Live Here Anymore
Christopher Hartmann’s tentoonstelling “You Don’t Live Here Anymore” in GNYP Gallery Antwerpen belicht het thema afwezigheid en aanwezigheid door het gebruik van stof in zijn schilderijen. Zijn werk, gekenmerkt door geduld en technische precisie, nodigt de kijker uit om betekenis te geven aan wat er niet meer is, en herdefinieert de relatie tot kunst.
Art Books
I slept on the roof
Twee beelden uit dat reisdagboek hangen hier in een ander formaat. Het ene toont de slaapkamer van O’Keeffe op Ghost Ranch, met het bed. Het andere toont de weg naar Ghost Ranch, met wolken die je alleen daar ziet en die zo overweldigend zijn dat je vreest dat ze op je hoofd vallen.
Pentimenti, brief aan een directeur en een kunstenaar
Lieve Martine, lieve Stephan, De tentoonstelling is bijna voorbij. Nog tot 23 augustus hangen je foto's nog tussen de meesters in het Mauritshuis, in de zalen die Martine liet openstellen. Binnenkort is de zaal weer leeg. Het boek blijft. Ik schrijf jullie deze brief...
Rinus Van de Velde – Ik wil niet met mezelf samenvallen
Rinus Van de Velde’s A Fictional Autobiography II is een experimentele combinatie van beeld en tekst die de identiteit van de kunstenaar verbeeldt als een constant veranderend verhaal. Het boek is fragmentarisch, biedt geen chronologische biografie, maar onderzoekt de gelaagdheid van fictie en werkelijkheid binnen zijn artistieke praktijk.
Art Interviews
I slept on the roof
Twee beelden uit dat reisdagboek hangen hier in een ander formaat. Het ene toont de slaapkamer van O’Keeffe op Ghost Ranch, met het bed. Het andere toont de weg naar Ghost Ranch, met wolken die je alleen daar ziet en die zo overweldigend zijn dat je vreest dat ze op je hoofd vallen.
Niqui Van Olphen en Kobe van den Hauwe over vijf jaar NQ Gallery
Een galerie die naar buiten moet om publiek te vinden: tekenend voor deze tijd. Met Five Corners Up trekt NQ Gallery Antwerpen de stad in. Kunst wacht niet langer tot iemand binnenkomt. Ze gaat gewoon zelf op wandel.
d_JEANNOEL: ‘Ik maak foto’s zonder camera’
Ik stond eerst in de galerij in de Wolstraat. Een kleine vergissing, maar wel eentje die ervoor zorgde dat ik met een stadsfiets snel richting Eilandje moest, waar d_Jeannoel - Dimitri Van Zeebroeck - volop in de weer was met de voorbereiding van zijn tentoonstelling....
Art Critic
De schoonheid van vijf sterren
Kunstkritiek begint waar de meting ophoudt.
Wie heeft de kunstenaar nog nodig?
En misschien is dat uiteindelijk helemaal geen nieuwe opdracht voor de kunstenaar. Misschien is het de oudste die er bestaat: goed genoeg kijken naar de wereld om iets te ontdekken waarvan je vindt dat een ander er ook naar moet kijken.
Kijken naar wat je niet mag hebben
emand vraagt mij wat ik van het werk vind. Ik zeg dat het me aan Bonnard doet denken, met een vleugje Rousseau, en de dromerige naïviteit van iemand die nooit een hypotheek heeft moeten afsluiten. Hij knikt tevreden. Ik had evengoed iets kunnen verzinnen met Chagall erin.