Meest recent
De vernissagegang(st)ers
Mijn column beschrijft de sociale dynamiek op een vernissage in de hedendaagse kunstwereld. Bezoekers, voornamelijk gefocust op hun imago en sociale interactie, lijken de kunst niet werkelijk te waarderen. Tussen hen bevindt zich echter ook een oprechte kijker, wat een klein sprankje waarde toevoegt aan de oppervlakkigheid van het evenement.
Marielle Schram, eerlijkheid als methode
Marielle Schram is een kunstenaar die bruist van creativiteit en reflectie. Haar werk, dat brons, schilderen en sculpturen omvat, toont een sterke verbinding met de materie en een organische werkwijze. Terug in Nederland, kijkt ze uit naar haar eerste solotentoonstelling in juni 2026, waarin ze haar artistieke visie wil delen.
Renato Nicolodi: “Ik ben werknemer van mijn werk”
Ik ontmoette Renato Nicolodi voor het eerst bij Axel Vervoordt Gallery, naar aanleiding van Architectura Discordiae, een tentoonstelling die ik nadien beschreef als werk dat de toeschouwer niet toespreekt, maar aanspreekt. Iets in de manier waarop hij toen sprak over...
De enige reden waarom u geen kunst koopt, bent uzelf
Deze column behandelt de angst en twijfels die ontstaan bij het kopen van kunst op beurzen, waarbij prijs een cruciale rol speelt. Veel mensen voelen zich onzeker over hun oordeel en de waarde van kunst. Het pleit voor het vertrouwen in eigen smaak zonder te veel te focussen op prijs of goedkeuring van anderen.
Van Matisse tot Scully, de Scharf-collectie
De Scharf Collectie in Kunstpalast Düsseldorf, van 12 maart tot 9 augustus 2026, biedt een unieke blik op de evolutie van kunstverzameling door generaties. Het werk van kunstenaars als Monet en Matisse reflecteert de persoonlijke visie van vier generaties verzamelaars, die kunst niet alleen verzamelen, maar ook doorgeven, met een nadruk op continuïteit en verbinding.
De stad die niet meer bestaat
Er bestaat een blauw dat alleen aan de Noordzeekust voorkomt. Geen hemelsblauw, geen marineblauw – iets daartussenin, vochtig en scherp tegelijk. (…) En Joël Kermarrec kende het – want hij werd erin geboren, in juli 1939, aan de kust van Oostende.
Art Expo
Van Matisse tot Scully, de Scharf-collectie
De Scharf Collectie in Kunstpalast Düsseldorf, van 12 maart tot 9 augustus 2026, biedt een unieke blik op de evolutie van kunstverzameling door generaties. Het werk van kunstenaars als Monet en Matisse reflecteert de persoonlijke visie van vier generaties verzamelaars, die kunst niet alleen verzamelen, maar ook doorgeven, met een nadruk op continuïteit en verbinding.
De stad die niet meer bestaat
Er bestaat een blauw dat alleen aan de Noordzeekust voorkomt. Geen hemelsblauw, geen marineblauw – iets daartussenin, vochtig en scherp tegelijk. (…) En Joël Kermarrec kende het – want hij werd erin geboren, in juli 1939, aan de kust van Oostende.
Het lichaam dat niets meer waagt
Marina Abramović begon haar carrière door bezoekers messen en pistolen in handen te drukken. Nu hangen er naast haar performers brandblussers aan de muur en de nooduitgangen zijn duidelijk gemarkeerd. Ik snap waarom. Maar kunst die ik snap, is kunst die ik al vergeten ben voor ik buiten sta.
Kunst en zichtbaarheid: samen verhogen we uw impact
Waarom zichtbaarheid essentieel is voor kunstenaars en galeries (en hoe ik kan helpen) In de hedendaagse kunstwereld is zichtbaar zijn geen luxe maar een noodzaak. Kunst mag dan wel spreken zonder woorden, het heeft een publiek nodig om echt tot leven te komen. Of u...
Artist
Marielle Schram, eerlijkheid als methode
Marielle Schram is een kunstenaar die bruist van creativiteit en reflectie. Haar werk, dat brons, schilderen en sculpturen omvat, toont een sterke verbinding met de materie en een organische werkwijze. Terug in Nederland, kijkt ze uit naar haar eerste solotentoonstelling in juni 2026, waarin ze haar artistieke visie wil delen.
Renato Nicolodi: “Ik ben werknemer van mijn werk”
Ik ontmoette Renato Nicolodi voor het eerst bij Axel Vervoordt Gallery, naar aanleiding van Architectura Discordiae, een tentoonstelling die ik nadien beschreef als werk dat de toeschouwer niet toespreekt, maar aanspreekt. Iets in de manier waarop hij toen sprak over...
De stad die niet meer bestaat
Er bestaat een blauw dat alleen aan de Noordzeekust voorkomt. Geen hemelsblauw, geen marineblauw – iets daartussenin, vochtig en scherp tegelijk. (…) En Joël Kermarrec kende het – want hij werd erin geboren, in juli 1939, aan de kust van Oostende.
Art Books
God en Bulgakov in het werk van Bart Ramakers
Bart Ramakers, galerijhouder en kunstenaar, bereidt zich voor op Nightshift Oostende en bespreekt zijn nieuwe boek Ex Tenebris Lux. Dit boek markeert zijn evolutie van 2018 tot 2025, en biedt een optimistische kijk op menselijk contact, schoonheid en de rol van kunst. Ramakers pleit voor het ontdekken van grijstinten in dualistische thema’s.
Waarom elke kunstenaar Ovidius moet lezen
Het boek “Metamorfosen. Ovidius en de kunsten” verkent Ovidius’ invloed op de kunst en zijn visie op verandering en continuïteit. Ovidius’ aandacht voor metamorfose en de ambiguïteit van overgangsmomenten inspireert kunstenaars door de geschiedenis heen. De publicatie verbindt tekst en beeld, en laat Ovidius’ relevantie in hedendaagse discussies herleven.
Pictura: recenseren wanneer je denkt dat je al te veel weet
Het boek “Pictura” van Frieda Van Dun biedt een unieke kijkervaring die uitnodigt tot aandacht en hernieuwde interpretatie. De teksten en beelden werken samen zonder te domineren, wat ruimte laat voor twijfel en reflectie. Het laat de lezer terugkeren, waardoor het geen definitief verhaal biedt, maar een voortdurende artistieke ruimte.
Art Interviews
Marielle Schram, eerlijkheid als methode
Marielle Schram is een kunstenaar die bruist van creativiteit en reflectie. Haar werk, dat brons, schilderen en sculpturen omvat, toont een sterke verbinding met de materie en een organische werkwijze. Terug in Nederland, kijkt ze uit naar haar eerste solotentoonstelling in juni 2026, waarin ze haar artistieke visie wil delen.
Renato Nicolodi: “Ik ben werknemer van mijn werk”
Ik ontmoette Renato Nicolodi voor het eerst bij Axel Vervoordt Gallery, naar aanleiding van Architectura Discordiae, een tentoonstelling die ik nadien beschreef als werk dat de toeschouwer niet toespreekt, maar aanspreekt. Iets in de manier waarop hij toen sprak over...
Call Me Frank: zeven jaar later
In een gesprek met kunstenaar Call Me Frank wordt zijn evolutie van plexiglas naar houtfineer besproken, wat een diepere connectie met de menselijkheid in zijn werk tot stand brengt. Zijn nieuwe serie “Human Nature” benadrukt oprechtheid en emotie, waarbij anonieme personages nu echte namen krijgen, wat de relatie met de afgebeelde versterkt.
Kunstflaneur and the Magnus Resch post
(translated from Dutch by ChatGPT) A reply based on the following statement: https://www.linkedin.com/posts/activity-7428188037966221312-hiyp?utm_source=share&utm_medium=member_desktop&rcm=ACoAAADC39EBiiunbeZ_XKHBXZHO5gSvanDjo90 Dear Magnus, Less than one...
De galerie als sprookjesbos (of: waarom Roodkapje zelden wordt verkocht)
In de kunstwereld heerst een mythe dat het vinden van een galerie vanzelf verkopen oplevert. In werkelijkheid is de galerie geen wondermiddel, maar een samenwerking. Kunstenaars die actief zelf verkopen worden aantrekkelijk voor galeries. Ontdekkingen gebeuren niet in isolatie; aanwezigheid en interactie zijn essentieel voor succes.
Holy Shit (of hoe een canvas in vrije val ging)
De kunstmarkt heeft zichzelf in de verkoop van Dan Colens schilderij “Holy Shit” belachelijk gemaakt, met een prijsdaling van 210.000 euro naar 8.511 euro. Deze drastische correctie weerspiegelt de veranderende waarden in de kunstwereld, waar de nadruk verschuift van ironie naar betekenis, duurzaamheid en engagement. En zo fungeert het werk nu als spiegel voor de hedendaagse verzamelaars en critici.