Meest recent
Wat hebben Ovidius en Kafka met een Oostendse galerie gemeen?
In Galerie P. aan de Oostendse kust hangen vijftien jonge kunstenaars midden in hun eigen gedaantewisseling. De tentoonstelling Metamorphoses beweegt zich tussen de kosmische vloeibaarheid van Ovidius en de benauwde precisie van Kafka en vindt haar kracht precies in dat tussenin.
De rechte lijn die nooit getrokken wordt of wat Maradona, Yves Klein en John Cage gemeen hebben met centrale bankiers
Hoe een column over voetbal en rentes me laat nadenken over Klein, Cage en Opalka.
What the Hell Was I Thinking? – David Shrigley in de Kunsthal Rotterdam
David Shrigley is een unieke Britse kunstenaar die zijn werk op een onconventionele manier benadert. Zijn kunst is vaak komisch en ongemakkelijk, vol onvoorspelbare elementen. Zijn tentoonstelling “What the Hell Was I Thinking?” in Kunsthal Rotterdam benadrukt falen, herhaling en persoonlijke connecties, waardoor de toeschouwer wordt uitgedaagd om verder te kijken.
Kunst, kritiek en code: gesprek met Gluon over AI en musea
Wat betekent het mens te zijn in een tijdperk waarin algoritmes meeschrijven aan kunst, zinnen afmaken en beelden genereren? Voor een antwoord op die vraag sprak Museumpeil met Christophe De Jaeger, oprichter en directeur van de organisatie Gluon. Vanuit zijn...
Brieven aan … over de moed om te wachten
In deze brieven aan een jonge kunstliefhebber verkent de schrijver het belang van twijfel en traag kijken in de kunst. Hij benadrukt dat onzekerheid geen tekortkoming is, maar eerder een uitnodiging tot verdieping. Echte kennis ontstaat door het stellen van betere vragen en het omarmen van langzaam leren kijken.
Schoonheid die verontrust, Peter Buggenhout in Venetië
De tentoonstelling “The Only True Protest Is Beauty,” georganiseerd door Dries Van Noten en Geert Bruloot, opent op 25 april in het Palazzo Pisani Moretta, Venetië. Met meer dan 200 werken benadrukt het de spanning tussen schoonheid en chaos, vooral door de sculpturen van Peter Buggenhout, die kwetsbaarheid en de angst voor het onbekende verkennen.
Art Expo
Wat hebben Ovidius en Kafka met een Oostendse galerie gemeen?
In Galerie P. aan de Oostendse kust hangen vijftien jonge kunstenaars midden in hun eigen gedaantewisseling. De tentoonstelling Metamorphoses beweegt zich tussen de kosmische vloeibaarheid van Ovidius en de benauwde precisie van Kafka en vindt haar kracht precies in dat tussenin.
What the Hell Was I Thinking? – David Shrigley in de Kunsthal Rotterdam
David Shrigley is een unieke Britse kunstenaar die zijn werk op een onconventionele manier benadert. Zijn kunst is vaak komisch en ongemakkelijk, vol onvoorspelbare elementen. Zijn tentoonstelling “What the Hell Was I Thinking?” in Kunsthal Rotterdam benadrukt falen, herhaling en persoonlijke connecties, waardoor de toeschouwer wordt uitgedaagd om verder te kijken.
Schoonheid die verontrust, Peter Buggenhout in Venetië
De tentoonstelling “The Only True Protest Is Beauty,” georganiseerd door Dries Van Noten en Geert Bruloot, opent op 25 april in het Palazzo Pisani Moretta, Venetië. Met meer dan 200 werken benadrukt het de spanning tussen schoonheid en chaos, vooral door de sculpturen van Peter Buggenhout, die kwetsbaarheid en de angst voor het onbekende verkennen.
Kunst en zichtbaarheid: samen verhogen we uw impact
Waarom zichtbaarheid essentieel is voor kunstenaars en galeries (en hoe ik kan helpen) In de hedendaagse kunstwereld is zichtbaar zijn geen luxe maar een noodzaak. Kunst mag dan wel spreken zonder woorden, het heeft een publiek nodig om echt tot leven te komen. Of u...
Artist
Herinneringen in hout en ham
Anthony D’Hoop’s artwork blends humor, language, and impermanence, showcasing the significance of memories through collected objects in his studio. He explores diverse media while emphasizing the connection between his creative process and his background. D’Hoop values interaction with viewers, aiming to inspire dialogue and stimulate personal reflections through his art.
De stad als spiegel, Reflections van Inge Dompas
Inge Dompas’ reeks “Reflections” onderzoekt de interactie tussen stedelijke ruimte en persoonlijke introspectie. Haar schilderijen vangen vluchtige momenten en anonieme passanten, waarbij de stad als een levend personage verschijnt. Dompas’ werk vormt een poëtische dialoog over verbinding, identiteit en de dynamiek van stedelijke ervaringen, waardoor kijkers zichzelf opnieuw ervaren.
Shi Zhiying, de zee schildert zichzelf
Shi Zhiying’s exhibition “All Things in Kinship” invites viewers to engage with her contemplative artwork that transcends traditional representation. Her paintings explore the relationships between objects, portraying them as part of a breathing fabric of connections. The exhibition offers a meditative experience, emphasizing presence, stillness, and an intimate dialogue between artist and observer.
Art Books
God en Bulgakov in het werk van Bart Ramakers
Bart Ramakers, galerijhouder en kunstenaar, bereidt zich voor op Nightshift Oostende en bespreekt zijn nieuwe boek Ex Tenebris Lux. Dit boek markeert zijn evolutie van 2018 tot 2025, en biedt een optimistische kijk op menselijk contact, schoonheid en de rol van kunst. Ramakers pleit voor het ontdekken van grijstinten in dualistische thema’s.
Waarom elke kunstenaar Ovidius moet lezen
Het boek “Metamorfosen. Ovidius en de kunsten” verkent Ovidius’ invloed op de kunst en zijn visie op verandering en continuïteit. Ovidius’ aandacht voor metamorfose en de ambiguïteit van overgangsmomenten inspireert kunstenaars door de geschiedenis heen. De publicatie verbindt tekst en beeld, en laat Ovidius’ relevantie in hedendaagse discussies herleven.
Pictura: recenseren wanneer je denkt dat je al te veel weet
Het boek “Pictura” van Frieda Van Dun biedt een unieke kijkervaring die uitnodigt tot aandacht en hernieuwde interpretatie. De teksten en beelden werken samen zonder te domineren, wat ruimte laat voor twijfel en reflectie. Het laat de lezer terugkeren, waardoor het geen definitief verhaal biedt, maar een voortdurende artistieke ruimte.
Art Interviews
Kunst, kritiek en code: gesprek met Gluon over AI en musea
Wat betekent het mens te zijn in een tijdperk waarin algoritmes meeschrijven aan kunst, zinnen afmaken en beelden genereren? Voor een antwoord op die vraag sprak Museumpeil met Christophe De Jaeger, oprichter en directeur van de organisatie Gluon. Vanuit zijn...
God en Bulgakov in het werk van Bart Ramakers
Bart Ramakers, galerijhouder en kunstenaar, bereidt zich voor op Nightshift Oostende en bespreekt zijn nieuwe boek Ex Tenebris Lux. Dit boek markeert zijn evolutie van 2018 tot 2025, en biedt een optimistische kijk op menselijk contact, schoonheid en de rol van kunst. Ramakers pleit voor het ontdekken van grijstinten in dualistische thema’s.
Melody of the Elusive: Danielle van Zadelhoff bij Ysebaert Gallery
De galerie bereidt zich voor op een tentoonstelling, waarbij fotografe Danielle van Zadelhoff haar werk presenteert. Haar foto’s vragen om nabijheid en vertraging, en zijn gebaseerd op gesprekken en gedeelde momenten. De tentoonstelling “Melody of the Elusive” markeert een samenwerking tussen de galerie en de kunstenaar, en benadrukt de schoonheid van imperfectie en de ruimte voor interpretatie.
Kunstflaneur and the Magnus Resch post
(translated from Dutch by ChatGPT) A reply based on the following statement: https://www.linkedin.com/posts/activity-7428188037966221312-hiyp?utm_source=share&utm_medium=member_desktop&rcm=ACoAAADC39EBiiunbeZ_XKHBXZHO5gSvanDjo90 Dear Magnus, Less than one...
De galerie als sprookjesbos (of: waarom Roodkapje zelden wordt verkocht)
In de kunstwereld heerst een mythe dat het vinden van een galerie vanzelf verkopen oplevert. In werkelijkheid is de galerie geen wondermiddel, maar een samenwerking. Kunstenaars die actief zelf verkopen worden aantrekkelijk voor galeries. Ontdekkingen gebeuren niet in isolatie; aanwezigheid en interactie zijn essentieel voor succes.
Holy Shit (of hoe een canvas in vrije val ging)
De kunstmarkt heeft zichzelf in de verkoop van Dan Colens schilderij “Holy Shit” belachelijk gemaakt, met een prijsdaling van 210.000 euro naar 8.511 euro. Deze drastische correctie weerspiegelt de veranderende waarden in de kunstwereld, waar de nadruk verschuift van ironie naar betekenis, duurzaamheid en engagement. En zo fungeert het werk nu als spiegel voor de hedendaagse verzamelaars en critici.