Ergens in de herfst van 2046, op een plek die we nog niet hebben vastgelegd, heb ik een afspraak met Jae Ko. De vragen liggen al klaar. Zij zal mij vragen of ik nog schrijf, en ik zal haar vragen of ze nog kunst maakt.

Een kunstenaar hoeft geen verkoper in maatpak te worden, maar moet wel kunnen uitleggen waarmee hij bezig is. Hij heeft degelijk beeldmateriaal nodig, een heldere documentatie van zijn oeuvre en een realistische kijk op zijn prijzen.

Een tentoonstelling over eenzaamheid openen met een volle zaal: het is een paradox die Spilliaert zou hebben gewaardeerd. Hij hield van menigten, op voorwaarde dat hij ze van ver kon zien, vanaf de dijk, ‘s nachts, als ze allang naar huis waren.

Voor George De Decker begon het idee voor deze expo bij een steen. Het was geen monument en geen grafsteen. Het was een grillig gevormde brok, groen en grauw, met korstmos in de plooien, het soort steen dat je op een wandeling opraapt en thuis op je bureau legt. Daar ligt hij dan, hij zwijgt en geeft inspiratie.

Venetië heeft altijd iets begrepen van bestendigheid. Paleizen blijven overeind terwijl fortuinen komen en gaan, het water de trappen beklimt en de pracht van gisteren langzaam de patina van de geschiedenis krijgt. De stad is een theater van dingen die blijven...