Meest recent
De veiling die niet bestond
De kunstmarkt heeft altijd geopereerd op het snijvlak van cultuur en kapitaal, en niemand heeft ooit beweerd dat het er eerlijk aan toe ging. Maar er was tenminste de schijn.
Het lichaam dat niets meer waagt
Marina Abramović begon haar carrière door bezoekers messen en pistolen in handen te drukken. Nu hangen er naast haar performers brandblussers aan de muur en de nooduitgangen zijn duidelijk gemarkeerd. Ik snap waarom. Maar kunst die ik snap, is kunst die ik al vergeten ben voor ik buiten sta.
De soep is koud bij CPB
Andy Warhol’s Campbell’s soepblikken, geschilderd in 1962, vertegenwoordigen het alledaagse en de merkherkenning. De huidige aandelenwaarde van The Campbell’s Company is gedaald tot onder de 20 dollar, wat de verschuiving in consumentengedrag en de veroudering van het merk benadrukt. Warhol’s kunst blijft onbetaalbaar, terwijl het merk nu verliest aan relevantie.
De huid, het doek, en wat daartussen blijft hangen
Sven Rayen’s tentoonstelling SHAPS in Antwerpen onderzoekt geluk en anhedonie door middel van kunst. Hij gebruikt de SHAPS-schaal als inspiratie zonder deze daadwerkelijk toe te passen. Zijn werken weerspiegelen een zoektocht naar eenvoud en betekenis, waarbij geometrie en emotie samenkomen, en de productie van schoonheid losstaat van de persoonlijke ervaring van geluk.
Ontwaken in blauw. Genieten in de verkeerde zaal.
De tentoonstelling “Ontwaken in blauw” in het Nederlands Fotomuseum onderzoekt de cyanotypie als zowel een technisch middel als een artistiek medium. Het presenteert blauwdrukken van het eigen gebouw en werken van hedendaagse kunstenaars. De tentoonstelling roept vragen op over het koloniale verleden van cyanotypie en de intentie achter artistieke creaties.
Zingend rood, een blauwmens kiest kleur.
De tentoonstelling “Zingend rood” in het KMSKA verkent de invloed van kleur in de kunst, met nadruk op de samenkomst van rood en blauw. Het werk van Rubens, Ensor, Wouters en Schmalzigaug onthult verschillende emoties en betekenissen van rood, terwijl blauw een subtiele, luisterende rol speelt. Hierdoor ontstaat een complexe dynamiek tussen de kleuren.
Art Expo
Het lichaam dat niets meer waagt
Marina Abramović begon haar carrière door bezoekers messen en pistolen in handen te drukken. Nu hangen er naast haar performers brandblussers aan de muur en de nooduitgangen zijn duidelijk gemarkeerd. Ik snap waarom. Maar kunst die ik snap, is kunst die ik al vergeten ben voor ik buiten sta.
De huid, het doek, en wat daartussen blijft hangen
Sven Rayen’s tentoonstelling SHAPS in Antwerpen onderzoekt geluk en anhedonie door middel van kunst. Hij gebruikt de SHAPS-schaal als inspiratie zonder deze daadwerkelijk toe te passen. Zijn werken weerspiegelen een zoektocht naar eenvoud en betekenis, waarbij geometrie en emotie samenkomen, en de productie van schoonheid losstaat van de persoonlijke ervaring van geluk.
Ontwaken in blauw. Genieten in de verkeerde zaal.
De tentoonstelling “Ontwaken in blauw” in het Nederlands Fotomuseum onderzoekt de cyanotypie als zowel een technisch middel als een artistiek medium. Het presenteert blauwdrukken van het eigen gebouw en werken van hedendaagse kunstenaars. De tentoonstelling roept vragen op over het koloniale verleden van cyanotypie en de intentie achter artistieke creaties.
Kunst en zichtbaarheid: samen verhogen we uw impact
Waarom zichtbaarheid essentieel is voor kunstenaars en galeries (en hoe ik kan helpen) In de hedendaagse kunstwereld is zichtbaar zijn geen luxe maar een noodzaak. Kunst mag dan wel spreken zonder woorden, het heeft een publiek nodig om echt tot leven te komen. Of u...
Artist
De huid, het doek, en wat daartussen blijft hangen
Sven Rayen’s tentoonstelling SHAPS in Antwerpen onderzoekt geluk en anhedonie door middel van kunst. Hij gebruikt de SHAPS-schaal als inspiratie zonder deze daadwerkelijk toe te passen. Zijn werken weerspiegelen een zoektocht naar eenvoud en betekenis, waarbij geometrie en emotie samenkomen, en de productie van schoonheid losstaat van de persoonlijke ervaring van geluk.
Drie namen, drie levens: een mijmering bij het werk van Roberto Verde
Roberto Verde, oorspronkelijk Bob en later Robert, heeft een rijk leven geleid dat varieert van architectuur tot de cleanroomindustrie. Na zijn pensionering ontdekte hij de schilderkunst en ontwikkelde hij zijn unieke stijl met een focus op relaties en onvoltooidheid. Zijn recente werken, waaronder de Louise-reeks, verkennen deze thema’s diepgaand.
De juiste lijn op het juiste moment
Marc Goddefroy’s atelier weerspiegelt liefdevolle orde, waar zijn kunst ontstaat vanuit een ‘kairotisch’ proces en aandacht voor het juiste moment. Na het verlaten van het onderwijs, zoekt hij naar een harmonieuze verhouding met tijd en kunst. Zijn werk nodigt uit tot verwondering en biedt een moment van stilstand in een snel bewegende wereld.
Art Books
God en Bulgakov in het werk van Bart Ramakers
Bart Ramakers, galerijhouder en kunstenaar, bereidt zich voor op Nightshift Oostende en bespreekt zijn nieuwe boek Ex Tenebris Lux. Dit boek markeert zijn evolutie van 2018 tot 2025, en biedt een optimistische kijk op menselijk contact, schoonheid en de rol van kunst. Ramakers pleit voor het ontdekken van grijstinten in dualistische thema’s.
Waarom elke kunstenaar Ovidius moet lezen
Het boek “Metamorfosen. Ovidius en de kunsten” verkent Ovidius’ invloed op de kunst en zijn visie op verandering en continuïteit. Ovidius’ aandacht voor metamorfose en de ambiguïteit van overgangsmomenten inspireert kunstenaars door de geschiedenis heen. De publicatie verbindt tekst en beeld, en laat Ovidius’ relevantie in hedendaagse discussies herleven.
Pictura: recenseren wanneer je denkt dat je al te veel weet
Het boek “Pictura” van Frieda Van Dun biedt een unieke kijkervaring die uitnodigt tot aandacht en hernieuwde interpretatie. De teksten en beelden werken samen zonder te domineren, wat ruimte laat voor twijfel en reflectie. Het laat de lezer terugkeren, waardoor het geen definitief verhaal biedt, maar een voortdurende artistieke ruimte.
Art Interviews
De huid, het doek, en wat daartussen blijft hangen
Sven Rayen’s tentoonstelling SHAPS in Antwerpen onderzoekt geluk en anhedonie door middel van kunst. Hij gebruikt de SHAPS-schaal als inspiratie zonder deze daadwerkelijk toe te passen. Zijn werken weerspiegelen een zoektocht naar eenvoud en betekenis, waarbij geometrie en emotie samenkomen, en de productie van schoonheid losstaat van de persoonlijke ervaring van geluk.
Drie namen, drie levens: een mijmering bij het werk van Roberto Verde
Roberto Verde, oorspronkelijk Bob en later Robert, heeft een rijk leven geleid dat varieert van architectuur tot de cleanroomindustrie. Na zijn pensionering ontdekte hij de schilderkunst en ontwikkelde hij zijn unieke stijl met een focus op relaties en onvoltooidheid. Zijn recente werken, waaronder de Louise-reeks, verkennen deze thema’s diepgaand.
Kunst, kritiek en code: gesprek met Gluon over AI en musea
Wat betekent het mens te zijn in een tijdperk waarin algoritmes meeschrijven aan kunst, zinnen afmaken en beelden genereren? Voor een antwoord op die vraag sprak Museumpeil met Christophe De Jaeger, oprichter en directeur van de organisatie Gluon. Vanuit zijn...
Kunstflaneur and the Magnus Resch post
(translated from Dutch by ChatGPT) A reply based on the following statement: https://www.linkedin.com/posts/activity-7428188037966221312-hiyp?utm_source=share&utm_medium=member_desktop&rcm=ACoAAADC39EBiiunbeZ_XKHBXZHO5gSvanDjo90 Dear Magnus, Less than one...
De galerie als sprookjesbos (of: waarom Roodkapje zelden wordt verkocht)
In de kunstwereld heerst een mythe dat het vinden van een galerie vanzelf verkopen oplevert. In werkelijkheid is de galerie geen wondermiddel, maar een samenwerking. Kunstenaars die actief zelf verkopen worden aantrekkelijk voor galeries. Ontdekkingen gebeuren niet in isolatie; aanwezigheid en interactie zijn essentieel voor succes.
Holy Shit (of hoe een canvas in vrije val ging)
De kunstmarkt heeft zichzelf in de verkoop van Dan Colens schilderij “Holy Shit” belachelijk gemaakt, met een prijsdaling van 210.000 euro naar 8.511 euro. Deze drastische correctie weerspiegelt de veranderende waarden in de kunstwereld, waar de nadruk verschuift van ironie naar betekenis, duurzaamheid en engagement. En zo fungeert het werk nu als spiegel voor de hedendaagse verzamelaars en critici.