Meest recent
Een expo die in een briefomslag past bij Settantotto Gallery
De tentoonstelling A6 bij Settantotto verkent hoe kunst per post kan reizen in het A6-formaat. Twaalf kunstenaars maken kunstwerken die zonder tussenkomst naar de galerie worden gestuurd. Bezoekers kunnen de werken kopen en ervaren de spanning van de verzending. Het project benadrukt de betekenis van mail art en de waarde van artistieke nabijheid.
Jos Verdegem, of hoe je tegelijk overal en nergens kunt thuishoren
Jos Verdegem (1897-1957) was een veelzijdige kunstenaar die zich niet liet vastleggen in een stijl of stroming. Zijn werk, variërend van rauwe naakten tot melancholische portretten, onthult menselijke emoties onder een ogenschijnlijk speelse oppervlakte, vaak met circusmotieven. Verdegem’s unieke benadering maakt hem vandaag de dag opnieuw relevant in de kunstwereld.
Brieven aan … originaliteit, de grootste leugen van de kunstwereld
In deze brieven aan een jonge kunstliefhebber verkent de schrijver het belang van twijfel en traag kijken in de kunst. Hij benadrukt dat onzekerheid geen tekortkoming is, maar eerder een uitnodiging tot verdieping. Echte kennis ontstaat door het stellen van betere vragen en het omarmen van langzaam leren kijken.
Salons d’Anvers 2.0 bij Coppejans Gallery
De tentoonstelling “Salons” in Coppejans Gallery en Ashtari Carpets benadrukt de interactie tussen kunst en omgeving. Kunstwerken worden niet geïsoleerd gepresenteerd, maar in relatie tot meubels en tapijten. Deze aanpak nodigt uit tot reflectie en discussie, waarbij de focus ligt op de dynamiek en verbinding tussen de elementen binnen een huiskamerachtige setting.
Zilver op recordhoogte, kunst op mensenmaat
Zilver heeft recent recordprijzen bereikt, maar bij de Boghossian Stichting krijgt het een andere betekenis als materiaal dat herinneringen vastlegt. De designprijs gaat naar Hyejeong Ko, die zilver transformeert tot een organisch medium. Haar werk belichaamt ambacht en de dialoog tussen culturen, waarbij waarde zich niet altijd laat meten.
Verstilde taal: tussen niks zeggen en alles al gezegd hebben
De tentoonstelling “Verstilde taal” in TaLe Art Gallery verkent de betekenis van stilte in beeldende kunst. Curator Christine Adam benadrukt dat verstilling geen eindpunt is, maar een bewuste keuze. De werken van verschillende kunstenaars tonen diverse interpretaties van stilte, van verwonding tot belichaming, en nodigen de kijker uit tot aandacht en reflectie.
Waarom ik Kunstflaneur schrijf, een zelfreflectie
Ik schrijf niet om kunst vast te leggen, maar om haar niet te verliezen. Dat klinkt plechtig, ik weet het, maar het is vooral een vorm van wantrouwen. Tegen snelheid, tegen verklaringsdrang en vooral tegen de hardnekkige overtuiging dat alles wat gezien wordt ook...
Pictura: recenseren wanneer je denkt dat je al te veel weet
Het boek “Pictura” van Frieda Van Dun biedt een unieke kijkervaring die uitnodigt tot aandacht en hernieuwde interpretatie. De teksten en beelden werken samen zonder te domineren, wat ruimte laat voor twijfel en reflectie. Het laat de lezer terugkeren, waardoor het geen definitief verhaal biedt, maar een voortdurende artistieke ruimte.
Een kunstboek is meer dan een goede tekst
Ik krijg ze regelmatig. Kunstboeken die nog naar drukinkt ruiken, met een begeleidend mailtje waarin het woord recensie-exemplaar een tikje verontschuldigend klinkt. Sommige zijn prachtig: zwaar papier, zorgvuldige fotografie, een omslag die belooft dat iemand hier...
De galerie als sprookjesbos (of: waarom Roodkapje zelden wordt verkocht)
In de kunstwereld heerst een mythe dat het vinden van een galerie vanzelf verkopen oplevert. In werkelijkheid is de galerie geen wondermiddel, maar een samenwerking. Kunstenaars die actief zelf verkopen worden aantrekkelijk voor galeries. Ontdekkingen gebeuren niet in isolatie; aanwezigheid en interactie zijn essentieel voor succes.
Tussen zee en stad, tussen zien en herinneren
De zee was toen nog groot. Niet omdat ze objectief groter was dan vandaag, maar omdat ik gewoon nog veel kleiner was. Blankenberge in de zomers van mijn jeugd was een vaste bestemming. Het ritme van dagen zonder agenda, de vaste wandeling met mijn ouders langs de...
Pieter Hollants, het alledaagse als bronmateriaal
Pieter Hollants beschouwt kunst als een actie die voortkomt uit het alledaagse, waarbij de handeling voorafgaat aan begrip. Zijn atypische achtergrond en focus op materiaal maken zijn werk tot een ritueel. Alledaagsheid en toevallige ontmoetingen inspireren zijn sculpturen en gedichten, wat leidt tot samenwerking en groei in zijn artistieke leven.
Twijfel is geen gebrek, maar een richting: Tosja van Lieshout
Tosja van Lieshout, een opkomende kunstenaar in Antwerpen, verkent het spanningsveld tussen twijfel en creativiteit. Haar werk ontwikkelt zich door persoonlijke ervaringen en muzikale inspiratie. Door residenties en opleidingen leert ze om haar twijfels te omarmen, wat essentieel blijkt voor haar artistieke groei en het vinden van haar authentieke stem.
Ik ben het beu …
Het is tijd om zelf te leren kijken naar kunst, in plaats van te volgen wat anderen zeggen. Schoonheid moet niet uitbesteed worden aan meningen of marketing. Kunst ervaren vereist tijd en persoonlijke reflectie. Echte waardering komt voort uit authentieke gevoelens, niet uit dwingende normen of macht. Durf zelf te voelen.
À l’ombre des étoiles – Galerie Sofie Vandenbussche
Van 8 maart tot 11 april 2026 presenteert Galerie Sofie Vandenbussche de tentoonstelling “À l’ombre des étoiles” van Luc Van Soom. De expo toont zijn nieuwe werken, die omgaan met thema’s als licht, afwezigheid, zichtbaarheid en suggestie. Meer informatie en links zijn beschikbaar via de galerie.
Les mots bleus de Caroline Corbasson
De ontmoeting met Caroline Corbassons werk begint niet in traditionele settingen, maar digital. Haar gebruik van de kleur blauw symboliseert emoties en herinneringen, verweven met wetenschap en poëzie. Corbasson nodigt uit tot een nieuwe manier van kijken, waarbij waarneming en ervaring centraal staan, ver weg van materieel bezit.
Een dag uit het leven van een Gen Z-kunstenaar
De column verkent ironisch het hedendaagse kunstenaarschap voor Gen Z, waarin kunstenaars hun creativiteit niet meer in stilte maar in digitale feeds starten. Het benadrukt de druk om relevantie te behouden via sociale media, het belang van het artist statement en de mentale belasting van voortdurende online aanwezigheid en activisme.
Ik schilder wat ik niet wil laten zien
Kunstenaar Dolf Verlinden reflecteert op zijn reis naar non-objectieve schilderkunst, waarbij hij de zwaarte van kleur en materie onderzoekt. Zijn project “Antwerps Blauw” onthult de complexiteit van kleur en vraagt om actieve betrokkenheid van de kijker. De tentoonstelling vormt een netwerk van relaties en dialogen met kunstgeschiedenis.
Brieven aan … Over wat je nog niet weet
In deze brieven aan een jonge kunstliefhebber verkent de schrijver het belang van twijfel en traag kijken in de kunst. Hij benadrukt dat onzekerheid geen tekortkoming is, maar eerder een uitnodiging tot verdieping. Echte kennis ontstaat door het stellen van betere vragen en het omarmen van langzaam leren kijken.
Wim Nival: het kleine als eerste ontmoeting
Wim Nival bespreekt zijn benadering van kunst als een manier van leven, waarin het kleine essentieel is. Zijn artistieke proces omvat geduld en aandacht, met een focus op minimale ingrepen en het verkennen van afwezigheid. Hij benadrukt de waarde van verwondering en de invloed van tijd en omgeving op zijn werk.
Wojciech Fangor, The Game of Resistance
The Game of Resistance, exhibited at GNYP Gallery, emphasizes the educational value of art over commercial aspects. It explores Wojciech Fangor’s personal history, political pressures, and existential themes through his work. The exhibition encourages viewers to engage deeply, questioning their perceptions and the artworks’ relationship with power and control, promoting slow, reflective observation.
Wie niet gezien wordt, heeft niet gekeken
In deze column mijmer ik over de druk en oververzadiging in de kunstwereld, waar het constant aanwezig zijn om te voldoen aan verwachtingen stress veroorzaakt. Door minder tentoonstellingen te bezoeken, ontdekte ik de waarde van selectiviteit en aandacht. Het gemiste voelt bevrijdend aan, en bevestigt dat kunst niet altijd afhankelijk is van aanwezigheid.
De week zonder datum
In deze overgangsperiode tussen kerst en nieuw jaar ervaart de kunstwereld een collectieve stilstand en vermoeidheid. Kunstwerken blijven aanwezig zonder drukte of context, wat leidt tot reflectie en twijfel onder kunstenaars en critici. Dit moment benadrukt de waarde van stilte en het gewoon aanwezig zijn, zonder haast naar conclusies.
Een kerstcadeau met bijsluiter
Het boekje “How to Not Fuck Up Your Art-world Happiness” van Christoph Noe, als kerstgeschenk gegeven, is een ironische handleiding over de kunstwereld. Het onthult de ongemakken van wachten, status en sociale signalen via draagbare symbolen. Noe beschrijft de schaduw van kunstgeluk dat vaak meer over conformiteit dan echte tevredenheid gaat, zonder echte oplossingen te bieden.