Nathalie Hunter is, behalve kunstenaar, ook herborist en permacultuurontwerper. Een bijzondere positie die haar ook op de radar van het Kunstenfestival Watou bracht. In haar atelier in het groene hart van Onze-Lieve-Vrouw-Waver is Nathalie volop aan de slag met werken die deze zomer in Watou te bewonderen zijn.
In haar atelier liggen al ettelijke werken te wachten voor transport richting het Festivalhuis in Watou. Nathalie is fier en best ook een beetje zenuwachtig over haar deelname aan het kunstenfestival. Het is een mooie kans om een breed publiek met haar oeuvre te laten kennismaken.
Wat moeten kunstliefhebbers over je werk weten?
Nathalie: ‘Ik ben dit jaar ongeveer 35 jaar als kunstenaar aan de slag. Tekenen, schilderen, muurtekeningen en installaties vormen een groot onderdeel van mijn oeuvre. De laatste jaren focus ik me vooral op keramiek. Ik gebruik die verschillende kunstvormen om het publiek in contact te laten treden met de natuur. Mijn werk nodigt mensen uit om, in deze tijden van het Antropoceen, na te denken over hun relatie met de natuur.
Het Antropoceen is de naam van het tijdperk waarin de aarde gevolgen ondervindt van menselijke activiteit. Kunstenfestival Watou heeft /kom.po’zi.ci.o:/ als thema en verwijst daarmee naar de opvattingen van de Franse socioloog Bruno Latour. Hij heeft het over het belang van weloverwogen keuzes in deze tijden van het Antropoceen. Die keuzes zijn net de thema’s die jij hoog in het vaandel draagt.
Dat klopt, want in het Antropoceen zet de mens zichzelf centraal, terwijl we hoogstens een onderdeel van de natuur uitmaken. Ook al willen we dat niet altijd inzien. Die invalshoek heeft er voor gezorgd dat ik een opleiding tot herborist ben gaan volgen, om vervolgens permacultuurontwerper te worden. Als je daar mijn oeuvre aan toevoegt, krijg je de driehoek waarin ik me artistiek-professioneel begeef. Permacultuur is een ontwerpmethodologie, met filosofische inslag, die zich baseert op werken met in plaats van tegen de natuur. Door onderlinge relaties te leggen en de natuur verstandig te ordenen, creëer je een leefomgeving die niet alleen ecologisch belangrijk is, maar ook zorgt voor economische stabiliteit, zoals duurzame architectuur en voedselvoorziening.
Je legt je de laatste tijd toe op keramiek. Is keramiek kunst of ambacht, is een vaker gestelde vraag. Wat is jouw antwoord?
Laat me antwoorden aan de hand van een recent voorbeeld. Iemand bestelt bij mij dertig koppen. Wanneer ik daarmee aan de slag ga, dan is het een ambacht waarbij ik gebruiksvoorwerpen aanlever waaruit iemand kan drinken. Maar op basis van mijn materiaalkennis en -keuze zal ik toch unieke werken produceren. Daar zit voor mij het grote verschil. Elk voorwerp dat ik maak, is uniek op zijn eigen manier, al is het maar door het kleurgebruik. Mijn schilderervaring leverde me kennis over kleuren op. Ik realiseerde me dat ik de kleuren die ik in mijn keramisch werk wilde gebruiken niet in bestaande producten zou terugvinden. Via een Amerikaanse docent bekwaamde ik me in de scheikunde om zo mijn eigen glazuren te leren samenstellen. Het stelde me in staat om de kleuren waar ik naar zocht te fabriceren.
Zijn er naast kleur andere elementen die voor jou belangrijk zijn in je werk?
Het is belangrijk dat je je materiaal begrijpt. Zo zou Boomse klei alleen goed zijn om bakstenen te maken. Maar ik bestudeerde het materiaal grondig, zodat ik er toch mee aan de slag kon. Daarnaast is de grootte van de tekeningen op keramiek voor mij belangrijk. Mijn tekeningen hebben ruimte nodig om tot hun recht te komen. Voor Watou ben ik volop aan de slag gegaan om mijn verhalen aan de klei toe te vertrouwen. Verhalen vormen, naast de verbondenheid met de natuur, ook een belangrijk onderdeel van mijn werk. Met mijn eigen beeldtaal nodig ik de toeschouwer uit om zijn verbeelding te laten werken, om een eigen verhaal te creëren.
Wat is voor jou de beste manier om te werken?
Ik heb ADHD, ben dyslectisch en hoogsensitief. Ik heb nood aan veel structuur om op lange termijn een werk te kunnen maken. Maar ik merk ook wel dat ik vaak eindig met een totaal ander werk dan gepland. Dat is mijn artistieke manier om met associaties om te gaan. Nu is het vrij druk voor Watou, maar anders zorgt die structuur er wel voor dat ik op regelmatige tijdstippen en uren in mijn atelier te vinden ben, achter mijn draaibank.’
Nathalie leidt me nog wat verder rond in het atelier. Ze toont enkele borden die in Watou te zien zijn. Ik merk in een werk een jongedame op die een toast uitbrengt met een glaasje Picon, een lokaal aperitief, bekend in Watou en omstreken. Op een ander werk reiken een vijftal handen naar het middelpunt van de schaal. Ze doen me denken aan handen die water beroeren en een zachte rimpeling veroorzaken. Nathalie vertelt me dat werken met aarde een therapeutisch effect kan hebben. Aarde bevat bacteriën, zaken die gezond zijn voor de darmflora en gezonde darmen zorgen voor een gezond lichaam. Zowel kunstenaar als werk stralen rust uit. Die rust neem je in contact met Nathalie en haar werk snel helemaal over.
Meer info:
https://nathaliehunter.blog/
https://www.kunstenfestivalwatou.be/nl/
Foto’s: https://www.saharkhosravi.com/
Dit interview verscheen reeds eerder in Kunstletters #022
Ontdek meer van Kunstflaneur.be
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.