door Yves Joris | 28 feb 2026 | Art ponderings
Er waart een spook door de kunstwereld, het spook van Calimero. Niet het aandoenlijke kuikentje met de halve eierschaal op het hoofd, maar zijn volwassen, theoretisch geschoolde variant. Hij citeert probleemloos kritische theorie, beheerst het vocabularium van...
door Yves Joris | 21 feb 2026 | Art ponderings
Vaak wordt een handtekening beschouwd als een formaliteit. Een krabbel onderaan een contract. Een bewijs van aanwezigheid, een juridische geruststelling, een manier om te zeggen: ik was hier en ik bevestig wat hier op papier staat. In de kunstwereld krijgt de...
door Yves Joris | 18 feb 2026 | Art ponderings
Er heerst een hardnekkige mythe in de kunstwereld. Dat galeries vanzelfsprekend de volwassen partij zijn in het verhaal. Dat zij het overzicht bewaren, de lijnen uitzetten, de kunstenaars begeleiden, de markt begrijpen. Dat zij – in tegenstelling tot die...
door Yves Joris | 15 feb 2026 | Art ponderings
In de lessen poëzie leerden we dat een vers nooit helemaal zegt wat het zegt. Het suggereert, verschuift, vervormt, en laat tussen de regels ruimte voor wat niet uitgesproken wordt. Het geheugen doet precies hetzelfde. Het beweert trouw te zijn aan wat geweest is,...
door Yves Joris | 14 feb 2026 | Art ponderings
Ik zit thuis in de zetel met Wandelen, een filosofische gids van Frédéric Gros. Een boek over wandelen lezen terwijl je niet wandelt: het is een kleine ironie waar ik geen moeite mee heb. Gros schrijft dat wandelen geen sport is, geen prestatie, geen...
door Yves Joris | 4 feb 2026 | Art ponderings
In deze reeks richt ik me in briefvorm tot een denkbeeldige jonge kunstliefhebber. Niet als leermeester, maar als medereiziger die zijn verwondering en twijfel deelt. Wat volgt zijn geen lessen, wel persoonlijke mijmeringen, herinneringen en ontmoetingen met kunst. Ik...
