Musketon – De kracht van het detail

In de snel evoluerende wereld van kunst en design, waar digitale technologieën de grenzen van creativiteit verleggen, is Bert Dries, beter bekend als Musketon, zowel een opvallende figuur als een vaste waarde. De levendige kleuren en complexe details van zijn werk trekken de aandacht van kunstliefhebbers en grote merken wereldwijd.

Ik besluit om voor dit interview een thuismatch te spelen en nodig de kunstenaar uit in Antwerpen. Om half vijf nestelt hij zich in de zetel om daar meer dan twee uur later uit op te staan.

“Mijn artistieke avontuur begon op jonge leeftijd, in mijn tienerjaren, in mijn slaapkamer. Wat aanvankelijk een hobby leek, groeide al snel uit tot een allesomvattende passie. Ik was altijd al gefascineerd door tekenen. Ik werkte met balpen. Elke pennentrek moest correct zijn. Geen mogelijkheid om te herstellen zoals bij houtskool of potlood. Later maakte ik de overstap naar digitale kunst. Ik had op dat moment weinig middelen, en de computers die ik destijds had, beperkten de complexiteit van mijn werk. Toch kon ik niet stoppen met creëren. Ik merkte dat ik steeds meer tijd besteedde aan het verfijnen van mijn tekeningen.

Op mijn eenentwintigste begon ik aan een academische opleiding in grafisch ontwerp, met een specialisatie in tekenen en illustratie. Hoewel die opleiding mij een solide basis gaf, voelde ik me vaak beperkt door de klassieke technieken die werden onderwezen. Door de ontdekking van Adobe Illustrator ging er een wereld voor me open. Dit digitale medium gaf me een ongeëvenaarde vrijheid en stelde me in staat om mijn werk tot in de kleinste details uit te werken. Wat begon met eenvoudige schetsen, ontwikkelde zich tot de gedetailleerde, kleurrijke en complexe werken die mensen vandaag de dag associëren met de naam Musketon.”

Hoe kwam die Musketonstijl tot stand?

“De stijl die ik nu hanteer, is het resultaat van jaren van experimenteren en verfijnen. In het begin waren mijn werken relatief eenvoudig, maar naarmate de technologie vooruitging, groeide mijn vermogen om de details steeds verder uit te breiden. Ik ben grotendeels autodidact en heb mezelf geleerd om Adobe Illustrator tot in de puntjes te beheersen, vooral via tutorials op YouTube en eindeloze oefening. Wat mijn werk wellicht van anderen onderscheidt, is mijn obsessie voor details. Je kunt inzoomen op mijn werk tot 64.000% en steeds nieuwe elementen ontdekken. Dit niveau van complexiteit stelt me in staat om verhalen te vertellen op meerdere niveaus, wat mijn werk zowel visueel aantrekkelijk als inhoudelijk diepgaand maakt. Maar natuurlijk is dit geen werk dat je op enkele dagen creëert. (lacht)

Ik ben altijd aangetrokken geweest tot levendige kleuren. Ze geven mijn werk energie en trekken de aandacht van de kijker. Maar het is niet alleen esthetiek. De kleuren die ik kies, dragen bij aan de emotionele lading van het stuk. Ze helpen om de sfeer en de boodschap over te brengen.”

Technologie is dus de rode draad in je oeuvre.

“Technologie speelt een cruciale rol in wat ik doe. Zonder digitale tools zou mijn werk er anders uitzien. Ze stellen me in staat om met kleur en vorm te spelen op manieren die handmatig gewoon niet mogelijk zijn. Maar het gaat verder dan alleen de tools. Ik experimenteer met augmented reality (AR) in mijn werk om de ervaring van de kijker te verrijken. Dit geeft een extra dimensie aan mijn kunst en maakt ze interactief, waardoor het publiek dieper in mijn wereld kan duiken. Zo heb ik een Casio uurwerk geschilderd. Op het eerste zicht lijkt het een statisch werk, maar met AR komt het uurwerk tot leven en krijg je de werkelijke tijd te zien.

Voor mij gaat digitale kunst niet alleen over het creëren van iets moois. Het gaat ook over het opzoeken van de grenzen van wat mogelijk is. Ik ben altijd op zoek naar nieuwe manieren om technologie te integreren, dat houdt me scherp en geïnspireerd. Het is deze combinatie van kunst en technologie die mijn werk spannend maakt.”

Je hebt met enkele van de grootste merken ter wereld samengewerkt, zoals Nike, Coca-Cola en Adobe. Hoe ben je in contact gekomen met die multinationals en hoe hebben ze je werk beïnvloed?

“Het interessante is dat mijn samenwerkingen met merken vaak voortkomen uit mijn persoonlijke projecten. Het is ironisch, maar juist door werk te maken dat puur uit passie voortkomt en niets met de zakenwereld te maken heeft, trek ik de aandacht van bedrijven. Ze zien het potentieel en benaderen mij vervolgens voor samenwerkingen. Die merken waarderen mijn stijl en mijn vermogen om verhalen te vertellen.

Het werken met zulke grote namen is altijd een uitdaging, maar het heeft mijn werk zeker naar een hoger niveau getild. Het heeft me geleerd om mijn stijl aan te passen zonder mijn artistieke integriteit te verliezen. Ik probeer altijd trouw te blijven aan mijn visie, zelfs wanneer ik voor commerciële projecten werk. Die samenwerkingen hebben mijn zichtbaarheid enorm vergroot en me geholpen om mijn naam wereldwijd bekend te maken. Belangrijker nog, ze hebben me in staat gesteld om mijn werk te laten evolueren en nieuwe richtingen te verkennen.”

Voel je soms dat je compromissen moet sluiten?

“Dat is een interessante vraag waarover ik al veel heb nagedacht. Er is een dunne lijn tussen kunst en zaken, en soms is het moeilijk om die balans te vinden. Als kunstenaar wil ik mijn werk zo puur mogelijk houden, zonder concessies te doen. Maar tegelijkertijd begrijp ik dat commerciële opdrachten noodzakelijk zijn om mijn carrière voort te zetten en financieel onafhankelijk te blijven.

Daarom kies ik mijn commerciële projecten zorgvuldig uit en zorg ik ervoor dat ze passen bij mijn visie en stijl. Ik wil geen werk doen dat niet in lijn is met wie ik ben als kunstenaar. Het is altijd een uitdaging om trouw te blijven aan jezelf in de commerciële wereld, maar ik geloof dat het mogelijk is om beide werelden te verenigen. Ik probeer altijd projecten te kiezen waar ik achter sta, zodat ik mijn werk met trots kan presenteren.”

Musketon, Amazon in the wild west 

De vraag had misschien al wat eerder aan bod moeten komen, maar waarom kiest Bert Dries voor het pseudoniem Musketon?

“Met de naam Musketon koos ik een pseudoniem dat internationaal goed zou klinken. Mijn echte naam, Bert Dries, wilde ik liever niet gebruiken om persoonlijke redenen. Ik wilde een nieuwe identiteit creëren, los van het verleden. Musketon klonk krachtig en uniek, en het gaf me de mogelijkheid om mijn werk te onderscheiden van mezelf als persoon.

Toen ik begon, had de naam geen enkele link met Elon Musk. Maar naarmate hij bekender werd, merkte ik dat mensen vaker een verband legden tussen mijn naam en de zijne. Dit heeft de naam in zekere zin vergiftigd. Hoewel ik nog steeds gehecht ben aan de naam, is het soms frustrerend om geassocieerd te worden met iets of iemand waar ik geen controle over heb.”

Je naam kan voor een associatie zorgen, maar ik kan me voorstellen dat je door je commerciële werk eerder wordt vergeleken met kunstenaars zoals Andy Warhol of Roy Lichtenstein? Klopt dit?

“Ja, ik word wel eens vergeleken met Warhol of Lichtenstein, vooral vanwege de popartinvloeden in mijn werk. Het grote verschil is dat zij alles handmatig deden, terwijl ik voornamelijk digitaal werk. Veel kunstkopers zien handmatig werk nog steeds als waardevoller dan digitale kunst, en dat is een van de uitdagingen waar ik mee te maken heb.

Wat mensen vaak niet weten, is dat ik ook manueel werk. De tattoos op mijn dobbermannen zijn bijvoorbeeld met de hand geschilderd, maar dat is iets wat ik nooit echt heb gecommuniceerd. In die zin is er een zekere overeenkomst tussen mijn werk en dat van Warhol of Lichtenstein, maar de technieken die we gebruiken, zijn fundamenteel verschillend.”

De opkomst van digitale kunst heeft de kunstwereld op zijn kop gezet. Hoe heeft dit jouw werk beïnvloed?

“Dat klopt. Toen ik begon, was digitale kunst relatief nieuw en werd het vaak niet serieus genomen. Maar naarmate de technologie zich ontwikkelde en meer kunstenaars zich op digitale platforms begonnen te uiten, veranderde ook het aanzien van digitale kunst.

Momenteel ben ik bezig met een aantal projecten die de grenzen van digitale kunst nog verder verkennen. Ik ben vooral geïnteresseerd in het gebruik van augmented reality en interactieve kunstinstallaties om de ervaring van mijn publiek te verrijken. Daarnaast blijf ik werken aan persoonlijke projecten. Die geven me de vrijheid om te experimenteren en te groeien als kunstenaar. Ze zijn vaak het resultaat van mijn nieuwsgierigheid en verlangen om nieuwe technieken uit te proberen. Ik ben erg enthousiast over de toekomst en kijk ernaar uit om mijn werk naar een hoger niveau te tillen en nieuwe uitdagingen aan te gaan.”

Dit artikel verscheen eveneens bij OKV.