IN HET ATELIER: CARMEN VAN GEFFEN EN ORPHEE TITUS

Niets herinnert nog aan het oude café in Boechout waar het kunstenaarskoppel Carmen van Geffen en Orphee Titus wonen. Hier timmeren ze elk op hun eigen manier aan hun artistiek traject: Carmen met beeldend werk op de lichtrijke uitbouw op de tweede verdieping en Orphee met olieverfwerken vanuit zijn
‘artcave’ in de tuin.

Carmen Van Geffen en Orphee Titus (foto: Evenbeeld)

Hoe goed kennen ze elkaars werk? Kunnen ze een licht werpen op de kunst van hun partner? Even is er een kleine aarzeling bij deze onverwachte vraag. Maar Carmen besluit de spits af te bijten. Voor haar primeren bij Orphee twee zaken. ‘Er is zijn aandacht voor het ambacht zelf. Bovendien is zijn zoektocht naar een onderwerp belangrijker dan het subject zelf.’ Al voegt ze er onmiddellijk aan toe dat de laatste jaren toch ook bepaalde thema’s voor het voetlicht treden. In de reeks ‘Meet Meat’ verheft hij, in een reeks van twintig schilderijen, vlees voor alledaagse consumptie van hamburger tot schapenbout – tot een sensueel onderwerp. Daarmee treedt hij in de voetsporen van oude meesters als Rembrandt, Chardin en Soutine, voor wie hij zijn bewondering niet onder stoelen en banken steekt.

Atelier van Carmen Van Geffen (Foto: Evenbeeld)

Op dit moment schildert Orphee met olieverf vooral het nachtlicht, het schemermoment waarop de wereld transformeert van licht naar donker. ‘Daarbij staat niet het onderwerp zelf centraal, maar wel de zoektocht naar de manier waarop hij het wil vertellen’, vertelt Carmen. ‘Hij is daarom opnieuw overgestapt van acryl- naar olieverf. Het laat hem toe om op een andere manier te experimenteren met kleur en licht. Om zo verhalen te vertellen die bij momenten verwijzen naar de troosteloze desolaatheid in de schilderijen van Edward Hopper.’

Atelier van Orphee Titus (foto: Evenbeeld)

Het is de beurt aan Orphee om het werk van zijn echtgenote toe te lichten. ‘Carmen is opgeleid als beeldhouwster en dat zie je in haar manier van kijken. Pas later kwam haar focus op fotografie en grafisch werk te liggen. Daarbij neemt de
compositie van de vorm een belangrijke rol in. Tegelijkertijd speelt tekst een belangrijke rol in haar werk. Dat uit zich ook in schrijven: Carmen is terecht trots dat volgend jaar haar eerste roman bij uitgeverij Thomas Rap verschijnt.’

Carmen omschrijft zichzelf niet als een fotografe, maar als een beeldend kunstenaar die fotografie gebruikt als een medium. ‘Het is duidelijk dat ze meer naar haar oorspronkelijke opleiding teruggrijpt’, vertelt Orphee. ‘Carmen besteedt veel aandacht aan de ruimtelijke presentatie van haar werk. Haar foto’s willen zich niet langer laten beperken tot de muur. De derde dimensie dient zich aan.’ Het valt op dat er weinig kleur aanwezig is in haar werk. Ook een uitloper van haar opleiding, maar Carmen geeft toe dat zuivere kleuren niet zo haar ding zijn. Textuur
is wel belangrijk. ‘Ik druk mijn werk zelden af op glanzend fotopapier, maar kies altijd een korrelig, vezelig papier. Al experimenteer ik de laatste tijd met hoogglanspapier.’

Naar buiten komen met je werk
Carmen heeft sinds enkele maanden een manager. ‘Bij andere creatieve beroepen, zoals muzikanten, is dat een normale zaak’, legt ze uit. ‘Bij kunstenaars niet. Ik besef nu hoeveel werk ik uit handen geef: mijn werk presenteren bij galeriehouders, onderhandelingen voeren over prijzen. Het laat me toe om me met de kern van de zaak bezig te houden: kunst maken.’
Carmen en Orphee geven toe dat ze slecht zijn in netwerken. Misschien ligt daar de reden waarom ze nog niet opgepikt zijn door de galeriewereld? Ze nemen wel deel aan groepstentoonstellingen en hun werk is te zien in pop-ups. ‘Je lijkt als kunstenaar gedwongen om mee te stappen in een mediacircus’, vindt Orphee. ‘Instagram en Facebook bieden interessante mogelijkheden om je werken te presenteren, maar ze tonen niet de kunstenaar achter de foto of schilderij. De hele tijd een imago ophouden is onhoudbaar. Je wil wel je authenticiteit behouden.’

Van kunst magie maken
‘Zolang we elk onze eigen ruimte hebben, valt samenwerken wel mee,’ lacht Carmen. Zij werkt in haar atelier op de tweede verdieping, terwijl Orphee geniet van het daglicht in het tiny house in de tuin dat ze tot atelier omdoopten. ‘We kunnen elkaar aan het werk zien. Op het einde van de dag maken we via een ‘aperitiefgebaartje’ duidelijk dat de kunstdag voorbij is.’
Toch is er een constante wisselwerking. Ze zijn het als kunstdocent gewoon om feedback te geven. ‘We staan allebei in het onderwijs en willen studenten aanleren hoe ze kritisch moeten leren kijken’, legt Carmen uit. ‘We merken dat studenten die een klankbord missen soms vast komen te zitten in een tunnelvisie. De juiste feedback maakt van kunst magie.’ Orphee vult aan: ‘Eén van de mooiste momenten voor een kunstenaar is het ogenblik dat je je ‘king of the world’ voelt in je atelier. Maar dat mag niet te lang duren.’ Carmen raadt aan om gewoon dicht bij jezelf te blijven. ‘Maak geen kunst voor een ander. Iedereen heeft wel een mening over wat je maakt en feedback is belangrijk, maar weet in de eerste plaats zelf wat je te vertellen hebt.’

Carmen Van Geffen en Orphee Titus stellen tentoon tijdens de Kunstroute Boechout op 21 en 22 mei 2022.

Dit artikel verscheen eveneens in Kunstletters #017.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s